ไม่มีใครรับรู้ล่วงหน้าว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไร ไม่มีใครกำหนดให้ชีวิตของตัวเองพบเจอแต่สิ่งทีดีๆอยู่ตลอดเวลา อนาคตคือสิ่งลวงตาเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถคาดเดาได้ แต่สุดท้ายเมื่อเราตั้งใจเรียนรู้กับสิ่งที่มันมอบให้ความหมายของมันจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุด ทุกปัญหาบนโลกใบนี้ไม่ได้มีไว้ให้เราสิ้นหวังแต่มันเป็นศูนย์รวมของขุมพลังเป็นแหล่งที่สร้างผู้กล้าคนใหม่เป็นโรงเรียนฝึกความเข้มแข็งของจิตใจมันจะให้คำตอบว่าแท้จริงเรามีความกล้ามากน้อยแค่ไหน ฉะนั้นไม่ว่าคุณจะต้องเจอกับอะไรอย่าได้หวาดกลัวเพราะมันคือบททดสอบ จงบอกกับตัวเองอย่างกล้าหาญว่าเราจะตั้งใจทำบททดสอบนี้ให้ดีที่สุด
เวลาที่เจอปัญหาอย่าพยายามรีบหาทางออกแต่ต้องตั้งคำถามกับมันว่ามันต้องการที่จะบอกอะไร ไม่ใช่ตั้งคำถามว่าทำไมมันจะต้องเกิดกับตัวฉัน หากเรามีความฝันอันยิ่งใหญ่อย่าสนใจกับเหตุผลหรือต้องการคำอธิบายแต่สิ่งที่เราต้องทำให้ได้ก็คือหาทางที่จะไปถึงให้จุดหมายอย่าไปยอมแพ้มัน จุดเปลี่ยนของชีวิตที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันก็คงเหมือนกับจุดที่เราต้องตัดสินใจเมื่อมาเจอกับทางแยกบนท้องถนนผู้คนมากมายไม่มีใครสามารถบอกกับเราได้เพราะเขาไม่ได้รู้จุดหมายในใจเรา เราต้องตั้งสติถามตัวเองว่าเราจะเลือกไปตามทางแยกใดจุดหมายที่เราตั้งไว้ทางไหนที่จะนำพาเราไปให้ถึงที่แห่งนั้น
บนเส้นทางของความฝันนั้นแม้มันยากลำบากมีอุปสรรคมากมายเส้นชัยก็ดูเหมือนจะยาวไกลถ้าเราต้องเดินอย่างเดียวดายไม่มีแม้ใครสักคนที่จะยืนอยู่เคียงข้างเรา แต่ก็ขอให้เราอย่าเพ่งท้อแท้เพราะความจริงแล้วหากมองดูให้ดีเราไม่ได้อยู่คนเดียวยังมีบางอย่างในตัวเราที่เขาช่วยให้เราดำรงอยู่นั่นคือพระเจ้าในตัวเราเขาคือจินตนาการ คราใดที่ใจสิ้นหวังจงมองลงไปให้ถึงจิตวิญญาณแล้วฟังเสียงจากข้างในนั้นว่าเขาบอกอะไร แล้วคุณจะได้ยินเสียงหนึ่งดังออกมาจากลึกๆของจิตใจว่า จงอย่ายอมแพ้เรายังไม่แย่เข้มแข็งเข้าไว้ไม่นานเราจะผ่านมันไปได้วันใหม่กำลังจะมาถึงเรา คราวนี้ได้ยินหรือเปล่าคะว่าผู้กล้าในตัวเราเขาไม่เคยทิ้งเราไป ขอเพียงเราเปิดใจเขารับรู้และพร้อมรับฟัง พลังแห่งความหวังจะช่วยประสานรอยร้าวในใจเราให้กลับมาดีดังเดิม และช่วงเวลาที่วิเศษในชีวิตที่เรารอคอยก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมถึง ความล้มเหลวไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย แต่มันทำให้เรารู้จักกับความหมายที่ได้เกิดมามีชีวิตมันให้บทเรียนและพิสูจน์ศรัทธา สู้ๆๆนะคะความหวังและเส้นชัยรอเราอยู่
เพราะเรื่องราวในชีวิตเกิดขึ้นใหม่ให้ได้เรียนรู้ทุกวัน จงทำให้ทุกบันทึกของชีวิตมีคุณค่าในความทรงจำของโลก และในความทรงจำของคุณตลอดไป ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับบทความและดิฉันปรารถนาอย่างยิ่งว่าสักวันหนึ่งช่วงหนึ่งของสมุดบันทึกแห่งชีวิตของดิฉันจะได้เข้าไปอยู่ในความคำนึงของคุณ :)
วันพฤหัสบดีที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2552
วันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552
ความผิดพลาดไม่ใช่คำถามแต่มันคือบททดสอบและบทเรียน
สภาพเงื่อนไขของคนแต่ละคนถูกกำหนดให้เกิดมามีความคิดและใช้ชีวิตแตกต่างกันไป ความฝันและความคิดก็เป็นสิทธิส่วนบุคคล ความชอบของแต่ละคนจะให้มันเหมือนกันย่อมเป็นไปไม่ได้ สิ่งที่เป็นความสนุกความท้าทายของคนๆหนึ่งมันอาจจะเป็นความน่ากลัวที่สุดของคนอีกคนหนึ่งก็เป็นได้ ทุกอย่างเป็นไปได้ไม่มีอะไรในโลกนี้สมบูรณ์แบบ เพราะความไม่สมบูรณ์เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงเอกลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตและทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนโลกใบนี้ เราจะมีทุกอย่างไม่ได้หรือเราจะมีทุกสิ่งทุกอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้เพราะถ้าทุกอย่างบนโลกนี้ที่เกิดมามีทุกสิ่งทุกอย่างตามแบบฉบับเดียวกันคงแยกไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไรคนก็คงไม่ต่างอะไรจากรูปปั้น น้ำก็เป็นได้แค่น้ำ ลมก็เป็นได้แค่ลม พายุกับไอน้ำคงไม่มีให้เกิดขึ้นเพราะมันจะทำให้ไม่สมบูรณ์
ฉะนั้นหากบางครั้งมีอะไรที่เราทำพลาดแล้วมันเสียหายก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะโง่หรือว่าไม่มีความสามารถเสมอไป มันอาจจะหมายความว่าเรายังให้ความสนใจกับงานสิ่งนั้นไม่มากพอและมันก็อาจจะยังมีบางอย่างที่เรายังไม่รู้อย่างลึกซึ้งต่างหาก ชีวิตเราแม้มันจะไม่ง่าย ก็ต้องยอมรับความหมายที่ทำให้ตัวเองผิดพลาด บางครั้งต้องทำพลาดเพื่อจะได้รู้ว่าอะไรจริง ความจริงบางอย่างเรารับรู้จากความผิดพลาด สิ่งที่เราทำลงไปไม่ว่ามันจะเป็นอย่างไรให้ภูมิใจไว้เสมอว่าเราได้ทำและพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว และบางครั้งจุดที่เราผิดพลาดจนทำให้เราได้รับโล่ของความพ่ายแพ้นั้นมันอาจจะเป็นจุดที่ทำให้เราได้เริ่มต้นใหม่เป็นจุดที่สอนให้เราได้รู้ว่าสิ่งที่เราทำมาทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ความหมายของความสำเร็จอย่างแท้จริงที่เป็นของเรา และหากว่าเราอดทนจนผ่านพ้นมันไปได้ เราจะรู้ว่าหนทางข้างหน้ายังมีความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่สำคัญกว่ากำลังรอเราอยู่ การที่ต้องเรียนรู้กับสิ่งใหม่ทำเรื่องใหม่ๆและแก้ไขกับสิ่งที่ทำผิดไปไม่ใช่สิ่งเลวร้ายและไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการเริ่มต้นใหม่ของคนที่มีความตั้งใจจะประสบกับความสำเร็จ
วันอังคารที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2552
ฝันร้ายที่ไม่เคยจางหายไป
ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงาฉันนั่งดูหมู่ดาวส่งแสงพร่างพราวอยู่บนท้องฟ้า สาดส่องมาที่ตัวฉัน หากนี่ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ความฝันฉันขอให้ลำแสงที่สาดลงมาเป็นเหมือนสัญญาณที่บ่งบอกว่าดวงดาวก็มองดูฉันเช่นกัน ฉันอยากให้ดาวล่วงรู้ความฝันกอปรกับคำอธิฐานในใจของฉันที่มีและช่วยบอกกับฉันทีว่ามันจะต้องเป็นจริง ฉันไม่อาจรู้ว่าดวงดาวจะรับรู้หรือเปล่า และไม่รู้ว่าดาวจะมองฉันเหมือนอย่างที่ฉันมองดาวไหม และไม่รู้ว่าดาวรู้ไหมว่าฉันเป็นใครเฝ้ารออะไรในแต่ละวัน แต่ทำไมฉันถึงมีความฝันดาวเธอจะมีฝันเหมือนอย่างฉันไหม การเดินตามความฝันและการเฝ้ารอความฝันไปวันๆดาวคิดว่ามันคือความฝันที่เพ้อเจ้อหรือเปล่า ดวงดาวจ๋าเธอจะรู้ไหมว่าเทพนิยายในใจฉันคือความฝันที่ฉันได้แต่เฝ้ารอ
หากความเงียบหมายถึงการรับฟัง ฉันอยากฝากเรื่องราวที่มีอยู่ในใจส่งผ่านความเงียบไปขอให้ดวงดาวรับรู้เอาไว้ว่าชีวิตที่ผ่านพ้นความโหดร้ายยังคงมีกลิ่นไอแห่งความตายที่ยังไม่เคยจางหายมันทำร้ายฉันเรื่อยมา แผลเป็นแห่งความเจ็บปวดหลักฐานของการฆ่าตัวตายรสชาติที่ฉันไม่เคยลืมมันได้ เหมือนใบมีดโกนที่อาบยาพิษไว้กรีดลงกลางใจฉันทุกวันและทุกวินาทีที่ฉันต้องอยู่คนเดียว
ความโกรธแค้นและความรักบันทึกเรื่องราวในใจฉัน ความเจ็บปวดอันแสนขมขื่นความรู้สึกสั่นไหวสนิมร้ายที่เกาะกินใจขอโปรดเถอะดวงดาวช่วยเอามันออกไปจากใจของฉันได้ไหม และโปรดบอกกับฉันให้มั่นใจว่าต่อไปฉันจะไม่เจอกับปีศาจร้ายที่มันคอยจ้องทำลายตามหลอกหลอนฉันมาหลายปีช่วยบอกกับมันทีว่าอย่ามาตามรังควาญฉันอีกเลย เพราะฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆนี่คือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกออกไปอยากให้ใครๆได้เข้าใจและรับรู้ ในขณะที่นั่งจ้องมองดวงดาว ได้โปรดเถิดดวงดาวขอจงรับฟังและช่วยส่งพลังให้ฉันที
วันจันทร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552
ความจริงหรือสิ่งลวงตากันแน่
มีคนส่วนมากชอบพูดว่าความดีคือสิ่งที่จะคงอยู่ ความดีจะทำให้สังคมน่าอยู่ขึ้น แต่ในความเป็นจริงคุณคิดอย่างนั้นไหม ความดีทำได้จริงหรือ มีคนยอมรับหรือเปล่า กับความคิดและการกระทำที่ว่าความดีเชยไม่เข้ากับยุคสมัยใหม่ไม่ได้ใจสังคม อย่างไหนที่สังคมต้องการและทำง่ายมากกว่ากันและคนในสังคมส่วนมากยอมรับแล้วทำอย่างไหนกันแน่นี่คือสิ่งที่ฉันไม่เคยจะเข้าใจในสังคมยุคใหม่ยุคที่ใครต่อใครสร้างแต่ภาพมายาขึ้นมาหลอกตาคนอื่น คนที่จริงใจหลายคนต้องกลายเป็นคนโง่
ยิ่งเทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้นไปเท่าไหร่คนในสังคมยิ่งกิเลสหนา ความมายาเริ่มเข้าครองเมืองคนไหนที่สร้างภาพเก่งเท่าไหร่ยิ่งถูกยอมรับ คนเก่งคนดีไม่มีใครสนใจคนชั่วจัญไรทำอะไรนิดหน่อยถูกประโคมข่าวต่อเนื่องจนดูเหมือนจะกลายเป็นคนดัง คุณธรรมหายากจากสังคม ทุกอย่างจะมีค่ามากน้อยแค่ไหนวัดจากความดังความจริงวัดจากภาพที่มองเห็นซึ่งนั่นมันอาจจะเป็นเพียงแค่มายา นี่แหละสังคมยุคใหม่ยุคที่ใครๆก็หลงใหลได้ปลื้มกับความก้าวหน้า
ความก้าวหน้าทำให้ชีวิตสะดวกสบายทำอะไรต่ออะไรได้ง่ายดายกว่าแต่ก่อนเก่า แล้วเคยมีใครสงสัยบ้างไหมว่าความง่ายและสะดวกสบายที่ร่างกายภายนอกเรารับรู้และสัมผัส กับความรู้สึกแท้จริงของจิตใจที่เราต้องการมันใช่อย่างเดียวกันหรือเปล่า ถ้าความสะดวกสบายและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีวัดประสิทธิภาพในการดำรงอยู่ของคนได้ทำให้คนสุขใจได้จริง แล้วทำไมจำนวนประชากรของประเทศยี่ปุ่นถึงได้มีสถิติการฆ่าตัวตายที่สูงที่สุดในโลก และประเทศที่เทคโนโลยี่ก้าวหน้าเป็นประเทศที่ผู้คนจิตใจดีมีเสรีภาพสูงจริงหรือ??
แล้วทำไมประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นประเทศที่รักประชาธิปไตยเคารพและรักษาสิทธิของมนุษยชนถึงได้ไปถล่มประเทศอิรักองค์การสหประชาชาติไม่เห็นจะทำอะไรได้ ความจริงความถูกต้องความเหมาะสมวัดจากอะไร สิ่งที่มีค่าที่สุดวัดจากสิ่งที่ใจเราอยากได้ที่สุด หรือวัดจากสิ่งที่ราคาแพงที่สุด และเมื่อเวลาและสถานการณ์เปลี่ยนไปสิ่งที่มีค่าที่สุดคือสิ่งที่ใจเราอยากได้ที่สุดอยู่อีกไหม นี่คือคำถามที่มนุษย์ทุกคนต้องตั้งสติค้นหาคำตอบอย่าให้สิ่งแวดล้อมและกิเลสตัณหามาครอบงำจิตใจจนหลงงมงายสิ่งที่หรูหราที่สุดทันสมัยที่สุดล้ำหน้าที่สุดไม่ได้หมายความว่าจะมีประโยชน์ที่สุดเสมอไป
ยิ่งเทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้นไปเท่าไหร่คนในสังคมยิ่งกิเลสหนา ความมายาเริ่มเข้าครองเมืองคนไหนที่สร้างภาพเก่งเท่าไหร่ยิ่งถูกยอมรับ คนเก่งคนดีไม่มีใครสนใจคนชั่วจัญไรทำอะไรนิดหน่อยถูกประโคมข่าวต่อเนื่องจนดูเหมือนจะกลายเป็นคนดัง คุณธรรมหายากจากสังคม ทุกอย่างจะมีค่ามากน้อยแค่ไหนวัดจากความดังความจริงวัดจากภาพที่มองเห็นซึ่งนั่นมันอาจจะเป็นเพียงแค่มายา นี่แหละสังคมยุคใหม่ยุคที่ใครๆก็หลงใหลได้ปลื้มกับความก้าวหน้า
ความก้าวหน้าทำให้ชีวิตสะดวกสบายทำอะไรต่ออะไรได้ง่ายดายกว่าแต่ก่อนเก่า แล้วเคยมีใครสงสัยบ้างไหมว่าความง่ายและสะดวกสบายที่ร่างกายภายนอกเรารับรู้และสัมผัส กับความรู้สึกแท้จริงของจิตใจที่เราต้องการมันใช่อย่างเดียวกันหรือเปล่า ถ้าความสะดวกสบายและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีวัดประสิทธิภาพในการดำรงอยู่ของคนได้ทำให้คนสุขใจได้จริง แล้วทำไมจำนวนประชากรของประเทศยี่ปุ่นถึงได้มีสถิติการฆ่าตัวตายที่สูงที่สุดในโลก และประเทศที่เทคโนโลยี่ก้าวหน้าเป็นประเทศที่ผู้คนจิตใจดีมีเสรีภาพสูงจริงหรือ??
แล้วทำไมประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นประเทศที่รักประชาธิปไตยเคารพและรักษาสิทธิของมนุษยชนถึงได้ไปถล่มประเทศอิรักองค์การสหประชาชาติไม่เห็นจะทำอะไรได้ ความจริงความถูกต้องความเหมาะสมวัดจากอะไร สิ่งที่มีค่าที่สุดวัดจากสิ่งที่ใจเราอยากได้ที่สุด หรือวัดจากสิ่งที่ราคาแพงที่สุด และเมื่อเวลาและสถานการณ์เปลี่ยนไปสิ่งที่มีค่าที่สุดคือสิ่งที่ใจเราอยากได้ที่สุดอยู่อีกไหม นี่คือคำถามที่มนุษย์ทุกคนต้องตั้งสติค้นหาคำตอบอย่าให้สิ่งแวดล้อมและกิเลสตัณหามาครอบงำจิตใจจนหลงงมงายสิ่งที่หรูหราที่สุดทันสมัยที่สุดล้ำหน้าที่สุดไม่ได้หมายความว่าจะมีประโยชน์ที่สุดเสมอไป
ทุกอย่างอยู่ที่ใจ
เป้าหมายและชัยชนะบางอย่างเราจะไปถึงมันได้ก็เพราะใจเท่านั้น ทุกสิ่งทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ ทุกครั้งที่เกิดความรู้สึกหวั่นไหวไม่มั่นคง ลองตั้งสติถามใจของตัวเองดู แล้วฟังคำตอบจากข้างในนั้นว่ามันยังไหวอยู่อีกหรือเปล่า เรายังมีความฝันอยู่อีกไหม คนเก่งที่เราเคยบอกกับตัวเองยังเก่งอยู่จริงหรือ ความหวังและศรัทธาในใจยังมั่นคงหรือจางหายไปบ้างแล้ว ความฝันแม้บางครั้งมันจะขาดตอนไปบ้างตามสถานการณ์ที่เราไม่อาจควบคุมได้แต่อย่าปล่อยให้มันจางหายไป ขอให้บอกกับตัวเองไว้เสมอว่าสิ่งที่มันสั่นคลอนพลังใจไม่ใช่มาจากความฝันแต่มันมาจากความท้อแท้ในใจ เราทุกคนล้าได้แต่อย่าล้ม เป็นกำลังใจให้กันในวันที่สถานการณ์เลวร้ายขอให้ทุกคนมีกำลังใจสู้ต่อไป สู้สู้ นะคะ
วันอังคารที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2552
คนเราไม่ได้ล้มเหลว
ไม่มีสิ่งใดในโลกที่สำคัญไปกว่าความเพียรพยายาม
พรสวรรค์ไม่สำคัญ-ไม่มีสิ่งใดพบเห็นได้บ่อยเท่าคนมีพรสวรรค์แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ความร่ำรวยไม่สำคัญ-คนที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด แต่ตายแบบยาจกมีอยู่กลาดเกลื่อน
ความอัจฉริยะไม่สำคัญ-อัจฉริยะบุคคลที่ถูกลืมมีอยู่ถมเถไป
การศึกษาไม่สำคัญ-โลกนี้เต็มไปด้วยคนถังแตกที่จบปริญญาตรี
โชคไม่สำคัญ-กษัตริย์หลายพระองค์ที่ได้สตรีผู้เลอโฉมมาครอบครองต้องสูญสิ้นอำนาจเพราะความแพศยาของพวกเธอเหล่านั้น
ความเพียรพยายามและความตั้งใจแน่วแน่เท่านั้นที่มีอำนาจเหนืออื่นใด
อย่าหยุดยั้งจงเดินหน้าต่อไปนะคะเป็นกำลังใจให้กันในวันที่สถาณการณ์แย่ๆอย่างทุกวันนี้อย่างน้อยๆก็ขอให้รู้ไว้ว่ายังมีคนอีกมากมายที่ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกับเราเพียงแต่บางครั้งเราไม่รับรู้เท่านั้นเอง
พรสวรรค์ไม่สำคัญ-ไม่มีสิ่งใดพบเห็นได้บ่อยเท่าคนมีพรสวรรค์แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ความร่ำรวยไม่สำคัญ-คนที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด แต่ตายแบบยาจกมีอยู่กลาดเกลื่อน
ความอัจฉริยะไม่สำคัญ-อัจฉริยะบุคคลที่ถูกลืมมีอยู่ถมเถไป
การศึกษาไม่สำคัญ-โลกนี้เต็มไปด้วยคนถังแตกที่จบปริญญาตรี
โชคไม่สำคัญ-กษัตริย์หลายพระองค์ที่ได้สตรีผู้เลอโฉมมาครอบครองต้องสูญสิ้นอำนาจเพราะความแพศยาของพวกเธอเหล่านั้น
ความเพียรพยายามและความตั้งใจแน่วแน่เท่านั้นที่มีอำนาจเหนืออื่นใด
อย่าหยุดยั้งจงเดินหน้าต่อไปนะคะเป็นกำลังใจให้กันในวันที่สถาณการณ์แย่ๆอย่างทุกวันนี้อย่างน้อยๆก็ขอให้รู้ไว้ว่ายังมีคนอีกมากมายที่ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกับเราเพียงแต่บางครั้งเราไม่รับรู้เท่านั้นเอง
วันจันทร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552
ความหมายของเพื่อนแท้
"เพื่อนที่ดีที่สุด"
...คือ...
คนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกัน
...
โดยไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ
...
แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด
...
วันที่คุณเข้มแข็งและแข็งแรงพออย่าลืมเป็นผู้ฟังที่ดีให้กับคนที่มีปัญหาด้วย
...
เอาไหล่ให้เค้าพิงเอามือให้เค้าจับ100 พันคำพูดดีๆ
...ไม่มีค่าเท่ากับ...
...
1 สัมผัสที่มีค่าคือความอบอุ่นใจหรอกนะ
"วันนี้ก่อนที่คุณจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ"
อย่าลืมสำรวจตัวเองก่อนว่า
"ในช่วงเวลาที่ผ่านมา คุณทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า"
....
... อย่าเอาเพื่อนใหม่มาแลกเพื่อนเก่าถ้าอยากรัษามิตรภาพของความเป็นเพื่อนให้ยาวนาน...
...วัคซีน...
...วัคซีน...
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)